شبكه هاي توليد ، انتقال و توزيع نيرو

صنعت برق به ‌عنوان صنعت زیربنایی و مادر نقش مهمی در توسعه اقتصادی و رفاه جوامع دارد. اهمیت برق از آن‌جهت است که به دلیل امکان بکارگیری فناوری ‌های مدرن‌تر و نیز ملاحظات زیست‌ محیطی، در تمامی زمینه‌های فعالیت می‌تواند به‌ عنوان انرژی مناسب انتخاب شود. محمدحسین امین الضرب اولین مولد برق ایران را در زمان مظفرالدین شاه از کشور روسیه خریداری کرد.

همچنین وی با واردکردن دستگاه‌های تولید ابریشم و ایجاد رقابت با کشور فرانسه و آوردن کارخانه برق ( برای تولید برق در روشنایی معابر) از روسیه در گسترش صنعتی برق در ایران نیز سهم عمده‌ای داشت و به‌ پاس خدمات آن در بسیاری از مراجع از وی به ‌عنوان پدر برق ایران نامبرده می‌شود. صنعت برق ایران در سال ۱۲۸۴ به دنبال تأسیس اداره روشنایی معابر (بعدها به بنگاه برق تغییر نام داد) رسماً در بین صنایع دیگر اعلام حضور کرد. تغییرات بسیاری در طول سالیان در این صنعت صورت گرفت تا سرانجام در مهرماه ۱۳۷۴با انجام تغییرات در ساختار صنعت برق شرکت توانیر به سازمان مدیریت تولید و انتقال نیروی برق ایران تبدیل شد تا مسئولیت‌های شرکت خدماتی توانیر که قبل از انقلاب تأسیس‌شده بود تکمیل شود.

با وجود تلاش‌های بسیاری که بر مبنای سه اصل تدبیر، فناوری و سرمایه‌گذاری برای توسعه برق در ایران صورت گرفته است، متأسفانه با توجه به برخی از شاخص های جهانی این صنعت در وضع نامطلوبی قرار دارد. بطور مثال طبق اعلام وزیر نیرو در  فروردین‌ماه ۱۳۹۴ از مجموع حدوداً ۶۹ هزار مگاوات ساعت تولید سالانه کشور در صنعت برق حدود % ۸۵/۱۲ از آن در تلفات شبکه‌های انتقال و توزیع از بین می‌رود. شرکت پالیز نیرو این صنعت را به ‌عنوان رسالت اصلی خود در تأمین تجهیزات و خدمات مهندسی می‌داند و در زمینه های زیر به فعالیت می‌پردازد: